NADIJA REBRONJA

Nadija Rebronja je rođena 1982. u Novom Pazaru. Diplomirala je turski jezik i književnost na Filološkom fakuletu u Beogradu. Student je magistarskih studija srpske književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Poeziju, prozu, eseje, književne kritike, aforizme i prevode poezije sa turskog, osmanlijskog i ruskog jezika, objavljivala je u časopisima Lipar, Sveske, Balkanski književni glasnik, Sent, Književne novine, Most, Život, Omnibus, Godišnjak BZK Preporod, Almanah. Zastupljena je u Zborniku poezije i proze mladih sa prostora bivše Jugoslavije - Rukopisi 30. Dobitnik je nagrade za najbolji esej manifestacije Slovo sa Lima u Prijepolju.

 

 

 

 

 

 

  PROKLETSTVO

„Da li je patiti isto što i nemati mastila?”,
reče u meni pjesnik.

„Da li je mastilo isto što i krv?”,
reče u meni vojnik.

„Da li je krv isto što i vino?”,
reče u meni mistik.

„Ne znam”, rekoh ja,
„Ali samo se mastilom opijam.”


Zaboravila sam ruke
-jednu u Rumeliji,
Drugu u Anadoliji
Nemam više čime
Da te zagrlim.


Jedna travka
Provirila iz pločnika
Tu, kraj Bosfora.
U očima, umjesto zjenica,
Dvije polovine
Jednog Istanbula.

Rastegla sam se preko Bosfora
Ko Bogaz most.
Jednog ću se dana
Morati srušiti,
Al' ne znam samo
Kom će me kontinentu
Odnijeti talasi.
  LANET

''Acı çekmek ile mürekkebinin olmaması aynı mı?''
Dedi içimdeki şair.

''Mürekkep kanla aynı mı?''
Dedi içimdeki asker.

''Kan şarap ile aynı mı?''
Dedi içimdeki sufi.

''Bilmiyorum'' dedim ben,
''Fakat ben yalnız mürekkep ile sarhoş oluyorum.''


Ellerimi unuttum
Birini Rumeli’de
Ötekini Anadolu’da.
Sana sarılacak
Bir şeyim kalmadı.

Küçük bir ot parçası
Çıktı kaldırımdan
Orda, Boğaz’ın yanında.
Gözlerde, gözbebeklerinin yerinde,
Bir İstanbul’un
İki yarısı.

Uzandım Boğaz’ın üzerinden
Boğaz köprüsü gibi.
Çökmek zorunda kalırım
Günün birinde,
Fakat bilemiyorum
Dalgaların beni hangi kıtaya
Götüreceklerini.
 

Copyright © by Nadija Rebronja & Balkanski književni glasnik – BKG, 2007.
Prevod na turski © by Smiljana Ristić

Nazad