SVETLANA AVAKUMOVIĆ

Svetlana Stanković Avakumović je rođena u Beogradu.
Objavila je kratke priče u zbornicima: Mamihlapinatapei (Beografiti, Beograd), Najkraće priče 2002 (Alma, Beograd), Antologija najkraće priče 2002, Antologija najkraće priče 2003 i Antologija najkraće priče 2004 (Akt, Valjevo), U priči i okolo (Alma, Beograd), Donja strana priče (Alma, Beograd) Vrata moje priče (Alma, Beograd), Jednostranične priče (Alma, Beograd) i I posle priče priča (Alma, Beograd).
Poeziju je objavljivala u zborniku Rudnička vrela (Gornji Milanovac, 2004. i 2005).
Finalista Ratkovićevih večeri poezije u Bijelom polju 2003 i Pesničkih staza 2003, Kikinda.
Objavila zbirku poezije Prizna(va)nje, 2004.
Objavljivala i u Knjigomatu, na Metafori, Prozionline, Kišobranblogu
Ne piše od najranijeg detinjstva, niti je član ijednog kluba, niti bilo kog udruženja književnika

Živi, radi i uživa u roditeljstvu u Beogradu, Borča.

  Pravo vreme za umreti

Vesele osamdesete
su pojele svoju decu.
Tokom devedesetih
umirali su jedno za drugim.
Pravo vreme za umreti.

Pogledaj:
sive betonske zgrade
i redovi bodljikave žice
i ljudi, ljudi
kamenice, barikade, tenkovi
i pendreci, šlemovi, očnjaci
i članci u novinama
"žrtva zalutalog metka"
i vrište majke
dok razrovanim ulicama
promiču tenkovi
crveni od sramote
i bat cokula
odzvanja, odzvanja
kao zvona na zaboravljenim hramovima
I svaki prolazeći tren
već je istorija
dok očevi
pendrecima miluju svoju decu
pendrecima
i iznova, iznova
promiču iste slike
betonske zgrade
i redovi bodljikave žice
razrovane ulice
kaldrma

huk kopita
u daljini ...

Pravo vreme za umreti

 

Copyright © by Balkanski književni glasnik – BKG, 2007.

Nazad