Zoran Bognar

Zoran Bognar, pesnik, esejista, prozni pisac, književni kritičar i antologičar, rođen je 30. januara 1965. godine u Vukovaru.

Objavio je dva romana: “Noć praznih ruku” (1989) i “Budno stanje sna” (1993); desetak knjiga poezije od kojih su nesumnjivo najznačajnije “Elizejska trilogija” (2000) i „Albedo, aura, alhemija” (2009); tri knjige poetsko-fenomenoloških mikroeseja: “Fotografije glasova” (1997), “Ejdetske slike” (1998) i „Fotografije glasova” II (2002); kao i dve antologije: „Novo raspeće”, antologija savremenene srpske poezije kraja XX veka (2001) i „Tečni kristal”, antologija srpskog mikroeseja XX veka (2006).

Poezija Zorana Bognara prevođena je na italijanski, francuski, engleski, nemački, mađarski, švedski, slovenački, makedonski, turski, jermenski, bugarski, holandski, friski, grčki, poljski i španski jezik.

Dobitnik je mnogih nacionalnih književnih nagrada od kojih izdvajamo “Pečat varoši sremskokarlovačke” (1993), “Matićev šal” (1994), “Stevan Pešić” (1994), “Blažo Šćepanović” (1996), “Rade Drainac” (1999), “Isidora Sekulić” (1999), “Srboljub Mitić” (2000), “Milutin Uskoković” (2003), „Slobodan Džunić” (2006); kao i tri internacionalne: “Vannelli” (Italija, 1997), “Mediterranean Lion” (1998, Crna Gora) i “Hubert Burda” (1999, Nemačka).

Živi u Beogradu kao profesionalni književnik. Predsednik je Fonda „Ars Longa” za očuvanje lepih umetnosti.
Zoran Bognar
   

Stara maslina Montenegra

 ...maslina je kao majka,
kad joj se vratiš prihvati te...


Narodna izreka


Već dva milenijuma stoji na istom mestu
ta stara maslina Montenegra
i posmatra nas i trpi ovakve kakvi smo:
kao
namernike i nemarnike,
narednike i neradnike,
nagrađene i nagrđene
u lavirintu potkožnih događaja,
u kardinalnosti oluja i kataklizmi...
Mirila je ta stara maslina Montenegra
na uzvišenoj Mirovici
one što stoje na raskršću Puta svetlosti
između
prisile i slobode,
odanosti i ispunjenja...
ali i praštala onima kojima ništa nije sveto,
tim Novim varvarima,
samosvesno oslobođenih
od zemno-nebeske igre i iskonskih znakova,
što pališe joj drevnu koru,
što zabadaše u nju oglase i parte,
što ispisivaše po njoj somnabulne graffite...
Već dva milenijuma stoji na istom mestu
ta stara maslina Montenegra
između
zamki i čula,
stida i proviđenja
i poput kakvog pauka
plete mrežu od sećenja...
I dok
s jedne strane
sluša naše molitve
kao što sluša morske šumove,
istovremeno,
s druge strane,
između
godova i plodova,
korenja i kore
čuva tajne vekova,
kao srodne duše, kao kumove...


Beograd - Bar, 2010.
 

 

Copyright © by Balkanski književni glasnik – BKG, 2010.
CIP – Katalogizacija u publikaciji, Narodna biblioteka Srbije, Beograd 82
BALKANSKI KNJIŽEVNI GLASNIK, [Elektronski izvor] / Glavni i odgovorni urednik Dušan Gojkov.
– Elektronski časopis. Način dostupa (URL) http://balkanliteraryherald.com
ISSN 1452–9254 = Balkanski književni glasnik (Online)
COBISS.SR–ID 141175564
BKG 1 / 2010. Sveska 23.

Nazad