ismet rebronja

O autoru: Ismet Rebronja (Goduša, Bijelo Polje, 1942 – Novi Pazar, 2006) bio je pesnik, pripovedač, romanopisac, antologičar, etimolog, esejista, novinar, prevodilac poezije sa ruskog jezika, urednik i osnivač brojnih listova, kulturnih manifestacija i institucija. Bio je član UKS i dobitnik nagrade Ratkovićevih večeri poezije. Objavio je knjige poezije Knjiga rabja (1972), Izložba (1976), Gazilar (1978), Sreda i Sreda kći (1983), Paganska krv (1986), Keronika (1991), Jesen praznih oraha (1997), Kad forminga ne dosvira (2002), Suze Lejle Šehović (2003), Sinje more (2006), Nulla insula (2007), Magnet i algebra (2010); knjige priča Beli unuci (1986), CI priča (1994), Pad Grčke (2007); etimološke eseje Sokratov pas (2009). Priredio je Antologiju poezije Bošnjaka u Srbiji i crnoj Gori Latice primule (2003). Sakupio je i uredio izbor poslovica i izreka Budi nešto da ne budeš ništa (2004, sa Medisom Kolaković). U njegovoj ostavštini postoje neobjavljeni rukopisi: Varoš sinova Abdulahovih (roman), Glava cara Nićifora (roman), Etymologicon (etimološki rečnik sa preko 2000 odrednica), Psi su najbolji ljudi (sećanja).

Nota sobre el autor: Ismet Rebronja (Ismet Rebroña) nació en 1942, en una pequeña localidad de un país que más tarde dejó, como tal, de existir: Yugoslavia despareció, y con ello su natural multiculturalidad – como se dice ahora – asi como la verdarera poesia en el mundo entero. Por suerte, algunos poemas siguen persistiendo. A pesar de la muerte prematura de este exquisito poeta (Novi Pazar, 2006), que incluso trabajó como periodista sobre la marcha. Como testigo del Tiempo. Y como padre de su hija única, la insólita si bien infalible poeta Nadia Rebroña, por lo demás doctora en ciencias comparadas...

(Versión castellana del sebio y Nota sobre el autor: Silvia Monrós de Stojaković)

 

 

 

 

GUBIMO SE

ja neću danas da poludim
jer divni mrav proučava moje biće
a neko crne sastanke ugovara otac kreće
stopala mu puna trnja on posrće
a iz naše kuće godinama se izvlači
tužan zvuk te stare svirale
to nama nešto preti bojim se
pa odabiram cvet da u sandžaku sve rastužim



NOS ESTAMOS PERDIENDO

Hoy no voy a enloquecer
ya que una preciosa hormiga está investigando mi ser
en tanto que alguien acuerda las reuniones negras el padre parte
estando sus pies llenos de espinas, perdiendo el paso,
en tanto que de nuestra casa sale
el triste sonido de ese antiguo instrumento
temiendo yo que eso nos amenace
por lo que prefiero que en mi ciudad
una mera flor nos ponga tristes. 

 

 

 

Copyright © by Balkanski književni glasnik – BKG, 2014.
CIP – Katalogizacija u publikaciji, Narodna biblioteka Srbije, Beograd 82 
BALKANSKI KNJIŽEVNI GLASNIK, [Elektronski izvor] / Glavni i odgovorni urednik Dušan Gojkov. 
– Elektronski časopis.
Način dostupa (URL)  http://www.balkanskiknjizevniglasnik.com/  http://www.balkanliteraryherald.com/
ISSN 1452–9254 = Balkanski književni glasnik (Online) 
COBISS.SR–ID 141175564 
BKG Sveska 25


Nazad